نامه سارقی که ماشین تختی را دزدید!

سال 1341 بود که خبر رسید ماشین تختی سرقت شده است. غلامرضا تختی خودش حاضر نشد شکایتی را مطرح کند و حتی به کسی هم چیزی نگفت.

ماجرا آنجایی لو رفت که تختی هر چند وقتی یکبار ماشینش را به تعمیرگاه نادر می برد، این تعمیرگاه به طور تخصصی ماشین بنز تعمیر می کرد و تختی که یک بنز سبز رنگ 170 داشت هر چند وقت یکبار به آنجا سر می زد. تعمیرگاه را دو شریک اداره می کردند، یک روز وقتی تحتی به سمت تعمیرگاه رفت آوانس یکی از شرکا از تختی پرسید پس ماشینت کو؟!

ماجرا آنجا لو رفت ، تختی با لبخندی گفت که ماشین را دزد برده است. آوانس ماشینش را به تختی داد و گفت فعلا این ماشین دستت باشد تا ببینیم چه می شود . تحتی حاضر نبود که به شهربانی گزارش دهد ، می گفت حتما لازم داشته دزد بی نیاز باشد که دزدی نمی کند.

رفتار تختی عجیب بود اما بالاخره این خبر دهان به دهان بین مردم تهران چرخید.

تا اینکه بعد از دو هفته تختی دوباره به تعمیرگاه رفت. مردم که می دانستند تختی با علی و آوانس دوست است و به طور مرتب به تعمیرگاه آنها سر می زند نامه هایشان برای تختی را به آنجا می بردند. دو هفته بعد از دزدی که تختی برای گرفتن نامه های مردم دوباره به تعمیرگاه رفته بود یکی یکی نامه ها را باز کرد.

او با دیدن یک نامه بلند خندید! آوانس به او گفت چه شده است؟ تختی جواب داد آقای دزد نامه نوشته است! او نوشته ماشین را در نزدیکی شیر پاستوریزه پارک کرده ، آوانس و تختی به آدرس که داده شده بود رفتند و ماشین بنز سبز رنگ را پیدا کردند.

جالب است بدانید که دزد که از عکس ها و داخل ماشین متوجه شده بود ماشین مال تختی است به جبران کار اشتباهی که کرده بود همه چیز را نو کرده بود!

تختی که با دیدن این وضعیت به وجد آمده بود از آوانس خواست که هزینه همه تغییرات ماشینش را محاسبه کند و بعد به همان مقدار پول به آوانس داد که به خیریه داده شود!

پرونده این سرقت با نام تختی بدون دخالت شهربانی بسته شد.