اخاذی چند هزار دلاری از مهاجران غیرقانونی، بعد از شکنجه در سوله مخوف

تحقیقات از اعضای باند خشنی که با اجرای سناریوی آدم‌ربایی و اخاذی از اتباع خارجی، چندین نفر را فریب داده بودند, همچانان ادامه دارد.

به گزارش سایت جنایی، اعضای این باند با وعده کار در شبکه‌های تلویزیونی خارجی افراد را به سوله‌ای کشانده، شکنجه کرده و از هر قربانی هزاران دلار مطالبه کرده‌اند. در ادامه گفتوگو با یکی از متهمان را بخوانید:

*چه شد که این نقشه به ذهنتان رسید؟

ما خودمان اتباع خارجی هستیم و به‌صورت غیرقانونی در ایران زندگی می‌کردیم. می‌دانستیم که اگر پلیس ما را دستگیر کند، به دلیل وضعیت غیرقانونی‌مان فوراً اخراج می‌شویم.

*پس چرا این کار را با دیگران می‌کردید؟

چون این ترس نه‌تنها برای ما، بلکه برای همه مهاجران غیرقانونی وجود دارد. همین موضوع نقطه‌ضعف اصلی آنهایی بود که می‌دزدیدیم و بهترین فرصت برای اجرای نقشه‌هایمان بود.

*شگرد شما برای فریب دادن قربانیان چه بود؟

ما در گروه‌ها و کانال‌های تلگرامی فعال بودیم و بسراغ اتباع خارجی می‌رفتیم. با وعده‌های فریبنده، مثل فراهم کردن کار در شبکه‌های تلویزیونی خارج از کشور، آنها را گول می‌زدیم. بعد با ترفندهای مختلف، افراد را به سوله‌ای متروکه می‌کشاندیم. در آنجا آنها را زندانی کرده، حتی اگر لازم بود شکنجه می‌دادیم و با تهدید به افشای وضعیت غیرقانونی‌شان و تحویل به پلیس، از خانواده‌هایشان مبالغی را مطالبه می‌کردیم. آنها هم از ترس اخراج، با پرداخت پول موافقت می‌کردند.

*چطور تشخیص می‌دادید که افرادی که انتخاب کرده‌اید، اتباع خارجی هستند؟

ما از روی عکس پروفایل آنها در شبکه‌های اجتماعی و ظاهرشان حدس می‌زدیم که اتباع خارجی هستند. این روش معمولاً جواب می‌داد و ما را به هدفمان می‌رساند.

*چه مبلغی از قربانیان می‌گرفتید؟

مبلغ بستگی به شرایط داشت، اما هرچه بیشتر می‌توانستیم بگیریم، بهتر بود.

*حداقل مبلغی که طلب می‌کردید چقدر بود؟

۲ هزار دلار، ولی گاهی مبالغ بیشتری هم دریافت می‌کردیم.

*آیا احتمال نمی‌دادید که دستگیر شوید؟

چرا باید دستگیر می‌شدیم؟ ما فکر می‌کردیم شاکی نخواهیم داشت. کدام تبعه خارجی غیرقانونی جرات می‌کند پیش پلیس برود و بگوید به دلیل وضعیت غیرقانونی‌اش از او اخاذی شده؟

* یعنی آنها از ترس لو رفتن و اخراج، سکوت می‌کردند؟

بله، این خیال ما را راحت کرده بود و برایمان حاشیه امن ایجاد کرده بود.

*آیا واقعاً کسی را در شبکه‌های تلویزیونی خارجی می‌شناختید که برای قربانیان کار پیدا کند؟

نه، ما اصلا هیچ‌کس را نمی‌شناختیم. اگر خودمان چنین ارتباطاتی داشتیم، نیازی به این کارها نبود و خودمان از ایران خارج می‌شدیم. این وعده‌ها فقط ترفندهایی بود که برای فریب دادن و اجرای نقشه‌هایمان استفاده می‌کردیم.