پدری که پسرش را به آتش کشید

هفت صبح/ حدود یک سال قبل، با اعلام کادر درمان یکی از بیمارستان‌های تهران مبنی بر مرگ یک جوان ۲۷ ساله که در جریان یک آتش‌افروزی عمدی دچار سوختگی شده بود، رسیدگی به پرونده در دستور کار تیم پزشکی قانونی، تیم جنایی و کارآگاهان پلیس آگاهی قرار گرفت.

پدری که پسرش را به آتش کشید

به گزارش سایت جنایی، با آغاز رسیدگی به پرونده، در جریان تحقیقات ابتدایی مشخص شد که این جوان چند روز قبل از خانه‌شان در یکی از محله‌های جنوب تهران، به دلیل جراحات شدید ناشی از سوختگی به بیمارستان منتقل شده بود. شدت سوختگی به حدی بود که کادر درمان، با وجود تلاش برای مداوا و نجات جان این جوان ۲۷ ساله به نام امین، موفق به نجات او نشدند و وی جان باخت.

تحقیقات ابتدایی

با توجه به اینکه امین هنگام وقوع حادثه در خانه و همراه پدر و مادرش بوده، والدین او به‌عنوان نخستین مظنونان در کانون تحقیقات قرار گرفتند. در همان برخورد اولیه با مأموران جنایی، پدر امین اعتراف کرد که با پاشیدن بنزین از یک گالن روی پسرش و کشیدن فندک، باعث سوختگی شدید او شده است. همین اعتراف کافی بود تا پدر امین به اتهام قتل فرزندش بازداشت شود. با تکمیل تحقیقات و صدور کیفرخواست، متهم برای محاکمه به دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد و به این ترتیب، جلسه رسیدگی به پرونده آغاز شد. این در حالی بود که مادر مقتول نیز به‌عنوان تنها ولی‌دم پرونده در دادگاه حضور پیدا کرد و با اعلام گذشت از همسرش، خواستار تخفیف در مجازات او و آزادی‌اش از زندان شد.

در دادگاه

در جلسه رسیدگی متهم در جایگاه قرار گرفت و در دفاع از خود گفت: «پسرم از حدود سه‌سالگی به بیماری اعصاب و روان مبتلا شد. او در پی یک سانحه از ارتفاع سقوط کرد و ضربه‌ای که به سرش وارد شد، باعث بروز مشکلاتی در سیستم عصبی‌اش شد. همین مسئله اختلالات عصبی و روانی شدیدی برای او به وجود آورد.امین ۲۷ سال داشت، اما به دلیل بیماری‌اش قادر به انجام هیچ کاری نبود و مرتب من و مادرش را اذیت می‌کرد.

ما را کتک می‌زد و با فحاشی، سر و صدا و رفتارهایش آرامش خانه را به هم می‌ریخت.او فرزند آخر ما بود و بقیه فرزندانمان دنبال زندگی خودشان رفته بودند. با این حال، ما همیشه درگیر رسیدگی به وضعیت جسمی و روحی امین بودیم. حتی چندین بار او را در بیمارستان‌های اعصاب و روان بستری کرده بودیم. قرص‌های اعصاب بسیار قوی مصرف می‌کرد؛ تا جایی که یک بار در طول یک ماه حدود شش هزار قرص خورد. اما انگار مصرف همین داروها هم حالش را بدتر کرده بود و روزبه‌روز رفتارش در خانه آزاردهنده‌تر می‌شد.»

روز حادثه

متهم در ادامه دفاعیات خود، درباره روز حادثه گفت: «آن روز مشغول پرستاری از همسرم بودم که عمل قلب باز انجام داده بود. او به‌شدت بیمار بود و به مراقبت زیادی نیاز داشت تا اینکه امین، مثل دفعات قبل، به بهانه موضوعی بی‌اهمیت با من و مادر بیمارش شروع به دعوا کرد. حتی ما را کتک زد. من هم از این اتفاق به‌شدت عصبانی شدم و با او درگیر شدم.اما ساعتی بعد، برای اینکه فضای خانه آرام شود و همسرم بیش از این تحت فشار روحی قرار نگیرد، تصمیم گرفتم با امین مهربانانه رفتار کنم.

به او گفتم برای صرف ناهار با هم به رستوران می‌رویم و کباب می‌خوریم؛ چون می‌دانستم این غذا را خیلی دوست دارد. او هم آرام شد و از اینکه قرار بود با هم به غذاخوری برویم، خوشحال بود.نزدیک ظهر، مشغول نظافت و انجام کارهای حیاط خانه بودم که امین سراغم آمد و با داد و فریاد پرسید: پس چرا به غذاخوری نمی‌رویم؟ برایش توضیح دادم که هنوز برای صرف ناهار زود است، اما او دوباره به سمتم حمله کرد و می‌خواست این بار هم به همین بهانه درگیری دیگری را آغاز کند.»

متهم در ادامه دفاعیاتش درباره لحظه وقوع حادثه گفت: «من که از رفتارهای امین به ستوه آمده بودم و دیگر طاقتم تمام شده بود، برای اینکه به من نزدیک نشود، در اوج خشم و عصبانیت گالن بنزین را به سمتش پرتاب کردم که محتویات آن روی سر و صورتش پاشیده شد. به او گفتم اگر به من نزدیک شوی، فندک را روشن می‌کنم و به سمتت می‌گیرم. در همان حال، فندک روشن را در دست داشتم.فکر نمی‌کردم امین با وجود این شرایط به من نزدیک شود، اما او بی‌محابا به سمتم آمد و ناگهان تمام بدنش شعله‌ور شد. من قصد نداشتم فرزندم را به قتل برسانم. با وجود همه آزار و اذیت‌هایی که برای من و مادرش داشت، همیشه سعی می‌کردم با او مدارا کنم. از اتفاقی که افتاده پشیمانم و تقاضای تخفیف در مجازات دارم.»

در این بخش از رسیدگی، مادر امین نیز در جایگاه قرار گرفت و گفت: «پسرم به‌دلیل بیماری‌اش باعث سلب آسایش ما شده بود. من مطمئنم شوهرم قصد کشتن او را نداشته است. این مرد عصای دست من است و با توجه به وضعیت جسمی و بیماری‌ام به حضور او نیاز دارم. مدتی است که او در زندان به سر می‌برد و همین موضوع باعث شده برای اداره زندگی‌ام با زحمت و مشکلات زیادی روبه‌رو شوم. از دادگاه تقاضای عفو و بخشش او را دارم.»

در پایان، قضات دادگاه پس از شنیدن دفاعیات متهم و اظهارات مادر مقتول، برای صدور رأی وارد شور شدند

نظرات کاربران

پربازدید ترین‌ها