قاتل کالیبر ۳۸ که بود/ جنایتکاری که از قتل‌های سریالی لذت می‌برد

دیوید بولاک معروف به قاتل کالیبر ۳۸، یک قاتل زنجیره‌ای آمریکایی است که حداقل 6نفر را در شهر نیویورک به قتل رساند. به دلیل ظاهر و شخصیت فروتن این مرد، قتل‌های زنجیره‌ای او برای مدتی توسط پلیس محلی کشف نشد.

به گزارش سایت جنایی، دیوید بولاک که متولد 13 نوامبر سال 1960 در شهر نیویورک است، بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۱ پنج بار به اتهام سرقت، دزدی و سرقت بزرگ تحت پیگرد قانونی قرار گرفت. او جنایت‌های سریالی را  بین دسامبر ۱۹۸۱ تا ژانویه ۱۹۸۲ انجام داد اما پلیس در زمان وقوع قتل‌ها از زنجیره‌ای بودن آنها مطلع نبود.

بولاک در ۱۴ ژانویه ۱۹۸۲ و زمانی بازداشت شد که هم‌اتاقی‌اش به نام مایکل وینلی ناپدید شد. پلیس ابتدا قص3د داشت از بولاک فقط به عنوان شاهد بازجویی کند اما در زیرزمین محل زندگی او یک تپانچه کالیبر ۳۸ و یک تفنگ ساچمه‌ای کشف و ضبط شد و او مورد سوء ظن قرار گرفت.

بولاک چند ساعت پس از بازداشت اعتراف کرد مرتکب 6 قتل شده است. اولین قربانی، معلم و بازیگر ۴۲ ساله تئاتر ، جیمز وبر، بود که جسدش در ۵ دسامبر ۱۹۸۱، ساعاتی پس از بازی در نقش پدر در نمایش «دختران در سرزمین اسباب‌بازی» در اپرای لایت منهتن، در سنترال پارک کشف شد.

بولاک اعترارف کرد پس از تیراندازی به وبر، پول و کارت شناسایی او را دزدید که همین کار شناسایی قربانی را چند روز به تاخیر انداخت. پلیس آن زمان اظهار داشت متوفی و ​​قاتل با هم آشنا بودند و روابط غیراخلاقی داشتند. این نظریه توسط بستگان و آشنایان وبر رد شد. خود بولاک هم آشنایی قبلی با جیمز را انکار کرد و گفت برای شکار پرندگان به پارک رفته بود که با وبر روبرو شد و تصمیم گرفت او را بکشد.

بولاک چند روز بعد، دوست ۲۳ ساله‌اش، ادوینا اتکینزرا  که یک روسپی بود، به قتل رساند. ماجرا از این قرار بود که بولاک به خانه دوستش رفت و تکینزرا با او درباره قتل وبر صحبت کرد. بولاک که احساس کرده بود دوستش اطلاعات زیادی دارد پس از تیراندازی به اتکینز، آپارتمان او را به آتش کشید تا هرگونه مدرکی از جرم را از بین ببرد.

قربانی بعدی که بولاک به کشتن او اعتراف کرد، استیون گلن هاسل، مشاور سرمایه‌گذاری ۲۹ ساله بود. هاسل، بولاک را با انگیزه‌ای غیراخلاقی به آپارتمان مجلل خود در منهتن برد و بولاک در آنجا پس از پوشاندن صورت هاسل با بالش، به او شلیک کرد. اگرچه هاسل فردی بانفوذ بود و قتل در یک منطقه معتبر شهر رخ داده بود، بولاک موفق شد صحنه جرم را بدون جلب توجه ترک کند و هیچ مدرک یا سرنخی برای محققان باقی نگذاشت.

چهارمین قربانی بولاک، هریبرتو مورالس ۵۰ ساله، مرد همجنسگرایی بود که بولاک از سال ۱۹۸۰ او را می‌شناخت. عصر ۲۲ دسامبر، بولاک و مورالس در یک مهمانی کریسمس بودند و پس از آن به آپارتمان هریبرتو رفتند. به گفته بولاک، در حالی که قربانی در مورد درخت کریسمس خود صحبت می‌کرد، بولاک شلیک کرد و او را کشت. سپس بولاک مقداری جواهرات و سایر اشیاء قیمتی را دزدید و مانند قتل اتکینز، قبل از ترک آپارتمان، آنجا را به آتش کشید.

قربانی بعدی این قاتل زنجیره‌ای، اریک مایکل فولر، نگهبان امنیتی ۲۸ ساله بود که بولاک در ۴ ژانویه ۱۹۸۲، در حین سرقت، با تفنگ ساچمه‌ای به او شلیک کرد.

بولاک اعتراف کرد مسئول ناپدید شدن هم‌اتاقی‌اش است. طبق ادعاهای این قاتل، او در ۲۳ دسامبر ۱۹۸۱ به وینلی شلیک کرد و جسد او را به رودخانه هارلم انداخت. پلیس به جست‌وجوی جسد پرداخت اما آن را پیدا نکرد. در ادامه تحقیقات مشخص شد هر 5 قربانی دیگر با هفت‌تیر کالیبر ۳۸ متعلق به بولاک به قتل رسیده‌اند و اعتراف او درباره این جنایت‌ها صحت دارد.

بولاک علاوه بر قتل‌های تایید شده‌اش، به کارآگاهان ادعا کرد که چهار تیراندازی دیگر نیز مرتکب شده است.

محاکمه دیوید بولاک، که در زمان خود پرونده‌ای پرسروصدا بود، در پاییز ۱۹۸۲ آغاز شد. روانپزشکان تشخیص دادند که او هیچ بیماری یا ناهنجاری روانی زمینه‌ای ندارد، اما اذعان کردند که متهم از نظر عاطفی دچار اختلال است.

او به 6 قتل متهم شد، اگرچه جسد وینلی هرگز پیدا نشد. بولاک در جلسات دادگاه خونسرد بود و با لحنی طعنه‌آمیز و بدون ابراز پشیمانی، جنایاتی را که مرتکب شده بود، با جزئیات شرح می‌داد. او لذت‌گرایی را انگیزه اصلی خود دانست و گفت:«من در زمان قتل‌ها در حال و هوای کریسمس بودم و لذت می‌بردم. این باعث خوشحالی من شد.»

 بولاک در نهایت به ۱۵۰ سال زندان محکوم شد؛ در آن زمان، چنین احکام طولانی‌مدتی در تاریخ ایالت بی‌سابقه بود.