قتل همسر با اعتقاد مهدورالدم بودن؛ حکم متهم چه بود؟
مردی که با اعتقاد به مهدورالدم بودن همسرش او را به قتل رسانده است، برای بار سوم پای میز محاکمه رفت.
مردی که با اعتقاد به مهدورالدم بودن همسرش او را به قتل رسانده است، برای بار سوم پای میز محاکمه رفت.
به گزارش اعتمادآنلاین، ۵ سال قبل خبر قتل زنی به نام لاله به ماموران داده شد. خواهر این زن گفت شوهر خواهرش مرتکب این قتل شده است . او گفت: خواهرم و شوهرش با هم اختلاف داشتند. این اختلاف از زمانی جدی شد که شوهرخواهرم به نام حمید برای مدتی از ایران رفت و وقتی برگشت نسبت به خواهرم مظنون شد. از آن به بعد دیگر آنها رابطه خوبی با هم نداشتند. روز حادثه هم با یک آشنا به خانه ما آمد و خواهرم را با شلیک گلوله کشت.
با این شکایت، ماموران حمید را بازداشت کردند. دوست حمید به نام رحیم هم شناسایی و بازداشت شد. آنها به قتل اعتراف کردند. با تکمیل تحقیقات و صدور کیفرخواست پرونده برای رسیدگی به شعبه ۲دادگاه کیفری استان تهران فرستاده شد.
در جلسه رسیدگی اولیای دم که شامل قیم کودک دو ساله مقتول هم بود، درخواست قصاص کردند. سپس متهم در جایگاه قرار گرفت. او گفت: من و همسرم در ایران با هم آشنا شدیم و ازدواج کردیم. زمانی که من مجبور شدم برای مدت چند مغا به افغانستان بروم متوجه شدم لاله با فردی وارد رابطه شده است. این موضوع من را خیلی اذیت میکرد. وقتی به قطعیت رسیدم از چند نفر در کشور خودم استعلام گرفتم و آنها تایید کردند که من میتوانم او را به عنوان مهدور الدم بکشم.
متهم گفت: یک اسلحه تهیه کردم و به زنم در خانه خواهرش شلیک کردم.
سپس متهم دیگر در جایگاه قرار گرفت. او گفت: حمید به من مدارکی نشان داد که تأیید میکرد زنش مهدورالدم است. من هم قبول کردم کمک کنم ولی قتل کار خودش بود.
در نهایت با توجه به مدارکی که به دادگاه ارایه شد حکم بر مهدورالدم بودن زن صادر و حمید به ۵ سال حبس و پرداخت دیه محکوم شد.
این حکم مورد اعتراض اولیای دم قرار گرفت و دیوان عالی کشور آن را نقض کرد. پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه ۳ فرستاده شد. متهم یکبار دیگر محاکمه و دوباره به سه سال حبس محکوم شد.
اینبار دیوان عالی کشور سه سال حبس را تأیید کرد اما با توجه به اینکه درباره دیه تعیین تکلیف نشده بود، حکم را نقض کرد تا دادگاه در این خصوص هم تصمیم بگیرد. صبح امروز به این مسأله در شعبه سه رسیدگی شد و اولیای دم اعلام کردند خواهان پرداخت دیه هستند. این در حالیست که هرچند متهم خود را مستحق پرداخت دیه نمیدانست. به این ترتیب قضات یکبار دیگر وارد شور شدند.