گلایه قربانی اسیدپاشی گیشا؛ عامل حمله ۱۰ سال در زندان است اما دیه نمی‌دهد

دختر جوانی که حدود ۱۰ سال قبل در محله کوی نصر هدف اسیدپاشی پسری  قرار گرفته بود، با مراجعه به اجرای احکام اعلام کرد عامل اسیدپاشی با وجود گذشت سال‌ها و تحمل دوران محکومیت، هنوز دیه و هزینه‌های درمان او را پرداخت نکرده و این موضوع روند درمان و زندگی‌اش را با مشکلات جدی روبه‌رو کرده است.

به گزارش سایت جنایی، پرونده اسیدپاشی دختر جوانی که حدود ۱۰ سال قبل در یکی از خانه‌های محله گیشا رخ داد و در زمان وقوع بازتاب گسترده‌ای داشت، بار دیگر با مراجعه قربانی به اجرای احکام وارد مرحله تازه‌ای شد. این زن جوان که هنوز آثار سوختگی روی بخش‌هایی از بدنش باقی مانده، اعلام کرده است با وجود گذشت یک دهه از حادثه، عامل اسیدپاشی هنوز دیه و خسارت‌های ناشی از این جنایت را پرداخت نکرده و او همچنان ناچار است هزینه‌های درمان را خودش تامین کند.

ماجرای این پرونده صبح سی‌ام شهریور سال ۱۳۹۵آغاز شد؛ زمانی که وقوع یک اسیدپاشی در خیابان ۲۷ گیشا به ماموران کلانتری ۱۳۷ نصر گزارش شد. با حضور پلیس در محل مشخص شد دختر ۲۴ ساله‌ای به نام آرزو بر اثر پاشیده شدن اسید دچار سوختگی و برای درمان به بیمارستان منتقل شده است.

بررسی‌های اولیه پلیس و اظهارات شاهدان نشان داد دختر جوان هم اه مردی به نام هومن بود. همسایه‌ها نیز به ماموران گفتند صدای فریادهای «سوختم، سوختم» را شنیده‌ و دقایقی بعد دیده‌اند هومن، دختر جوان را با خودرو از محل خارج کرد و به سمت مرکز درمانی برد.

در ادامه مشخص شد هومن پس از رساندن دختر جوان به یک کلینیک، او را تنها گذاشته و از محل گریخته است. قربانی نیز به دلیل بسته بودن کلینیک، با کمک یک راننده عبوری ابتدا به بیمارستان لقمان و سپس با آمبولانس به بیمارستان مطهری منتقل شد تا تحت درمان تخصصی قرار گیرد.

همزمان با آغاز تحقیقات، ماموران پلیس موفق شدند هومن را در مدت کوتاهی در جنوب تهران شناسایی و بازداشت کنند. او در بازجویی‌های اولیه به انجام اسیدپاشی اعتراف کرد، اما مدعی شد قصد آسیب‌رساندن جدی به دختر جوان را نداشت و تنها می‌خواست او را بترساند.

متهم در تحقیقات گفت حدود سه سال با آرزو رابطه عاطفی داشت و آنها قصد ازدواج داشتند، اما مدتی قبل دختر جوان تصمیم گرفته بود این رابطه را پایان دهد. به گفته او، روز حادثه از آرزو خواسته بود برای آخرین بار به خانه‌اش بیاید تا درباره ادامه رابطه صحبت کنند، اما هرچه تلاش کرده نتوانسته او را از تصمیمش منصرف کند.

هومن در ادامه تحقیقات گفت: وقتی آرزو بر تصمیم خود برای جدایی اصرار کرد، کنترل خود را از دست دادم و بطری حاوی اسید را که از قبل در خانه وجود داشت، روی او ریختم.

او مدعی شد پس از دیدن شدت سوختگی، خودش آرزو را به مرکز درمانی رساند اما به دلیل ترس از بازداشت، از آنجا فرار کرد.

در مقابل، آرزو در تحقیقات قضایی روایت دیگری از حادثه ارائه داد. او گفت شب قبل از حادثه به خانه هومن رفته و به دلیل خستگی خوابیده بود، اما هومن تا صبح بیدار بود و رفتارهای غیرعادی داشت. به گفته این دختر، نزدیک صبح هومن بطری پلاستیکی‌ای را که تصور می‌کرد داخل آن چای یا مایع دیگری است، در دست گرفت و حتی به شوخی گفت محتویات آن را روی او می‌ریزد. او نیز چون تصور می‌کرد داخل بطری چای است، موضوع را جدی نگرفت.

آرزو گفت پس از بالا گرفتن مشاجره، برای آرام شدن فضا به حیاط ساختمان رفت، اما هومن به دنبالش آمد و چند بار محتویات بطری را روی بدنش ریخت. چند لحظه بعد بود که متوجه شد مایع داخل بطری اسید بوده و بدنش به شدت می‌سوزد.

قربانی همچنین در تحقیقات گفت هومن اجازه نمی‌داد از خانه خارج شود و پس از آنکه بالاخره موفق شد خود را به بیرون برساند، هومن او را با خودرو به سمت یک کلینیک برد اما پس از توقف مقابل درمانگاه، از محل گریخت و او را در آن شرایط تنها گذاشت.

این دختر درباره انگیزه اسیدپاشی نیز گفت تصور می‌کند هومن به دلیل وابستگی شدید عاطفی و نپذیرفتن پایان رابطه دست به این اقدام زده است. او همچنین گفت هومن گاهی مواد مخدر صنعتی مصرف می‌کرد و در روز حادثه نیز رفتارهایش طبیعی نبود.

در جریان رسیدگی قضایی، پس از تکمیل تحقیقات پلیسی و پزشکی قانونی، دادگاه هومن را به پرداخت دیه و پنج سال حبس محکوم کرد. حکم صادره پس از طی مراحل قانونی به اجرای احکام ارسال شد و متهم دوران محکومیت خود را آغاز کرد.

اکنون با گذشت حدود ۱۰ سال از آن حادثه، قربانی اسیدپاشی با حضور در اجرای احکام دادسرای امور جنایی تهران اعلام کرده است که با وجود زندانی بودن محکوم، تاکنون هیچ مبلغی بابت دیه یا خسارت‌های ناشی از این جنایت به او پرداخت نشده است.

این زن جوان در مراجعه خود به مقام‌های قضایی گفته هنوز هم تحت درمان قرار دارد و برای جراحی‌های ترمیمی، مراقبت‌های پزشکی و درمان‌های تخصصی به هزینه‌های سنگینی نیاز دارد؛ هزینه‌هایی که به گفته او تاکنون از سوی عامل اسیدپاشی یا خانواده‌اش پرداخت نشده است.

او همچنین اعلام کرده آثار جسمی و روحی این حادثه همچنان زندگی‌اش را تحت تاثیر قرار داده و علاوه بر درد ناشی از سوختگی، با مشکلات روحی، اضطراب، ترس از حضور در اجتماع و نگرانی درباره آینده خود روبه‌رو است. به گفته این زن، آسیب‌های ناشی از اسیدپاشی باعث شده احساس کند فرصت تشکیل زندگی مشترک را نیز از دست داده است.

بر اساس پیگیری‌های انجام‌شده، پرونده همچنان در اجرای احکام مفتوح است و موضوع پرداخت دیه و اجرای بخش مالی حکم در حال بررسی است تا حقوق قانونی قربانی نیز مطابق حکم دادگاه اجرا شود.