خیانت زن؛ گلوله‌ای که جان شوهر را گرفت

زنی که متهم است در پی یک رابطه عاشقانه شوهرش را با همدستی مردی به قتل رسانده، پای میز محاکمه رفت.

به گزارش اعتماد‌آنلاین، متهمان در جلسه دادگاه اتهام را انکار کردند و هر یک دیگری را عامل قتل معرفی کرد.

مردی تیر ماه یک سال قبل در جنت آباد به قتل رسید. همسر این مرد به پلیس گفت نمی‌داند شوهرش چرا و چطور کشته شده‌ ‌است. وقتی پلیس چندبار این زن را بازجویی کرد به تناقض‌گویی او پی برد و زن میانسال بازداشت شد. او گفت: من با فردی به نام رحیم ارتباط داشتم و او شوهرم را کشته ‌است.‌

ماموران رحیم را یک هفته بعد شناسایی و در یکی از شهرهای غربی کشور بازداشت کرد. این مرد به قتل  شریف، شوهر زن میانسال، اعتراف کرد و گفت: من و نازنین با هم ارتباط داشتیم. او از شوهرش پیش من گلایه می‌کرد. من هم برای اینکه به او کمک کنم، قبول کردم اسلحه بخرم و به شوهرش شلیک کنم.

متهم محل اختفای اسلحه را نیز به ماموران نشان داد و آنها علاوه بر سلاح چند خشاب نیز پیدا کردند.

در حالیکه به نظر می‌رسید متهمان جزییات را بیان کرده‌اند و تردیدی در ماجرا وجود ندارد، رحیم در جلسه آخر بازجویی ارتکاب به قتل را انکار کرد و گفت: نازنین به من گفته بود تو قتل را قبول کن و من از دخترانم و پدر و مادر شوهرم که خاله و شوهر خاله‌ام هستند، رضایت می‌گیرم. من هم قبول کردم. اما او این کار را نکرد و من حالا واقعیت را می‌گویم.

با این حال کیفرخواست علیه متهمان صادر و پرونده برای رسیدگی به دادگاه ارسال شد.

در جلسه رسیدگی وکیل والدین شریف و همچنین دختران او، برای رحیم درخواست قصاص کردند. دختران مقتول گفتند: ما از مادرمان شکایت نداریم. او گول خورده ‌است اما از رحیم شکایت داریم و خواستار قصاص هستیم.

سپس رحیم در جایگاه قرار گرفت. او گفت: اتهام قتل را قبول ندارم.‌ چون قاتل نازنین است. حتی رابطه عاشقانه را هم قبول ندارم چون اینطور نبود. ما با هم آشنا بودیم. من از او ۲۰۰ میلیون تومان قرض خواستم و پولی که دریافت کردم به همین دلیل بود. او خودش اسلحه را از من گرفت و بعد که شوهرش را کشت اسلحه را در ماشین من انداخت و من هم آن را پنهان کردم.

سپس نازنین در جایگاه قرار گرفت و گفت: ما ۱۰ سال قبل با هم آشنا شدیم. همسر رحیم با من دوست بود. او چند سال پیش فوت کرد. بعد از آن رحیم مزاحم من می‌شد و اذیت می‌کرد. او تهدیدم می‌کرد و چندبار به من تجاوز کرد. من به او زنی را معرفی کردم. با او هم نتوانست زندگی کند و دوباره سراغ من آمد.

وی گفت: روز حادثه رحیم سراغم آمد.  من قرار بود برای تزریق سرم به خانه کسی بروم. رحیم خودش را رساند و من را سوار کرد و در ماشین به من تعرض کرد. آن روز دخترم هم در خانه نبود و شوهرم مدام به من زنگ می‌زد و تلفنی در تماس بودیم تا اینکه شریف خودش را به پارکی که من در آنجا بودم، رساند وقتی حالت آشفته من را دید عصبانی شد. من برای اینکه متوجه اصل ماجرا نشود گفتم رحیم مشتری است و من می‌خواستم به او آمپول بزنم. گفت چرا در خیابان قرار می‌گذاری و آمپول می‌زنی. برو خانه تکلیفت را روشن کنم. من دخترم را در خیابان دیدم و با هم به خانه رفتیم. چند ساعت بعد شوهرم نیامد هرچه زنگ زدیم هم گوشی را برنداشت. اینطوری بود که فهمیدم چه شده‌ است. به همان محل رفتیم و‌جسد شوهرم را دیدیم. آمبولانس هم آنجا بود. من در مرگ شوهرم مقصرم. اشتباه کردم ولی من تیر نزدم. حتی مطمئنم رحیم هم نمی‌خواسته اما پیش آمده است.

سپس نماینده دادستان گفته‌های هر دو متهم را رد کرد و گفت: این دو نفر جزییات را کامل توضیح دادند و حالا منکر می‌شوند طبق اطلاعات که ما داریم آنها با هماهنگی این کار را کردند.

در پایان هر دو متهم یکبار دیگر همه چیز را انکار و همدیگر را عامل شلیک معرفی کردند.

در نهایت دادگاه برای صدور رای وارد شور شد.