اجرای حکم قصاص مردی که همسرش را به خاطر مهریه کشت

مردی که به خاطر قتل همسرش به قصاص محکوم شده بود، چهار سال پس از ارتکاب قتل به دار مجازات آویخته  شد. متهم ابتدا در برابر ناپدید شدن زن اظهار بی‌اطلاعی می‌کرد، اما بعداً در پلیس آگاهی به قتل اعتراف کرد و محل رها کردن جسد را نشان داد.

به گزارش سایت جنایی، پرونده این جنایت از آبان‌ماه سال ۱۴۰۱ و با گزارش ناپدید شدن زنی آغاز شد. زمانی که زنی به یکی از ادارات  پلیس مراجعه کرد و خبر داد خواهرش از خانه مادرشان بیرون رفته و دیگر بازنگشته است.

در نخستین مرحله تحقیقات، از شوهر مقتول به عنوان فردی که همسرش ناپدید شده بود تحقیق شد، اما او گفت هیچ اطلاعی از سرنوشت همسرش ندارد. اما انکار در اداره چهارم پلیس آگاهی تغییر کرد؛ متهم در آنجا اعلام کرد می‌خواهد حقیقت را بگوید و به قتل همسرش با ذکر جزئیات اعتراف کرد.

او در تشریح ماجرا گفت: «آن روز به همسرم زنگ زدم و گفت در مطب دکتر است و دیر می‌آید. قرار بود فضایی برای فکر کردن به او بدهم. در خیابان پشت خانه ماندم و با خوردن قرص آرام‌بخش شروع به راه رفتن کردم. او با خودروی خودش کنار خودروی من ایستاد. او می‌خواست مهریه‌اش را بگیرد، سعی کردم او را از رفتن به دادگاه و به اجرا گذاشتن مهریه و فروش خانه‌مان منصرف کنم. شروع کرد به تهدید که مهریه‌اش را از پدرم می‌گیرد. عصبانی شدم و با چاقویی که همیشه در خودرو نگه می‌داشت، او را زدم.»

متهم ادامه داد: «چاقو را از دستش گرفتم و چند ضربه زدم. از ترس، اول خودرو را رها کردم، بعد دیدم خودرو روشن است. به سمت خودرو رفتم و به سمت اخترآباد رفتم. جسد را زیر پلی رها کردم و بعد ماشین را در شهرک اکباتان گذاشتم. چاقو را هم بیرون انداختم. بیشتر ضربه‌ها را از پشت زدم، ولی به دست و گردنش هم ضربه زده بودم. همدستی نداشتم. اشتباه کرده‌ام و از خانواده همسرم تقاضای بخشش دارم.»

بر اساس اظهارات متهم، جسد کشف و شناسایی شد. او در بازپرسی شعبه دوم دادسرای امور جنایی تهران نیز با ذکر جزئیات به قتل اقرار کرد و قرار بازداشت موقت برایش صادر شد. متهم در پلیس آگاهی هم مطالب قبلی را تکرار کرد و بازسازی صحنه قتل انجام شد.

پزشکی قانونی اعلام کرد علت فوت، شوک خونریزی‌دهنده ناشی از خونریزی خارجی به دلیل پارگی شریان کاروئید در اثر اصابت جسم برنده بوده و سایر جراحات نیز با توجه به تعداد و میزان خونریزی در مرگ نقش داشته‌اند.

در روند تحقیقات وکیل متهم خواستار بررسی وضعیت روانی او شد. پزشکی قانونی ابتدا اعلام کرد متهم سابقه درمان اختلال روانی با علائم خلقی و رفتاری و تحریک‌پذیری را از آبان‌ماه همان سال تحت نظر روان‌پزشک داشته است، اما این وضعیت در حد از بین بردن قوه تمییز نبوده است. کمیسیون پزشکی قانونی هم پس از بررسی، اختلال روان‌پزشکی در حد سلب قوه تمییز و اراده را در زمان ارتکاب جرم احراز نکرد.

زمانی که داگاه برگزار شد داولیای دم، پدر و مادر مقتول، در جلسه رسیدگی تقاضای قصاص کردند و برای جراحات غیرمؤثر در فوت، درخواست دیه داشتند. متهم هم دادگاه  اتهام را پذیرفت و گفت همه جراحت‌ها را او وارد کرده است. او در آخرین دفاع اظهار داشت: «واقعاً پشیمان هستم. آن لحظه نفهمیدم چه کار کردم. یک لحظه دیوانه شدم و قصد قتل همسرم را نداشتم. واقعیت این است که عقلم کار نمی‌کرد. چه کسی با عشقش چنین کاری می‌کند؟»

در نهایت هیات قضات شعبه ۱۲ دادگاه کیفری با توجه به شکایت اولیای دم، گزارش پلیس، صورت‌جلسه کشف جسد، نظریات پزشکی قانونی، بازسازی صحنه و اعترافات متهم در مراحل مختلف، اتهام او را محرز دانست و دفاعیات وکیل را رد کرد. بر این اساس، متهم از بابت قتل عمدی مقتول به یک فقره قصاص نفس از طریق چوبه دار محکوم شد. پس  از آن اجرای حکم به تایید در دیوان عالی کشور و به پرداخت نصف دیه کامل از سوی اولیای دم در حق محکوم موکول شد.

در نهایت پس از طی همه تشریفات قانونی و استیذان صبح چهارشنبه گذشته حکم قصاص این مرد همسرکش در زندان قزلحصار به اجرا در آمد.