شلیک مرگبار به دوستم شوخی بود، قصد قتل نداشتم

مرد مکانیک که مدعی است دوستش را ناخواسته با شلیک گلوله کشته‌ است برای بار سوم محاکمه شد و باز هم ادعا کرد همه چیز شوخی بود.

به گزارش اعتمادآنلاین، متهم سه بار پای میز محاکمه رفته و هر بار هم ادعا کرده‌ هنگام شوخی آدم کشته ‌است.

مردی در یکی از روز‌های سال ۱۳۹۸، با پلیس تماس گرفت و از وقوع شلیک در یک مغازه مکانیکی خبر داد. ماموران بلافاصله به محل حادثه اعزام و با جسد مردی مواجه شدند که آثار گلوله روی بدنش مشهود بود. جسد به پزشکی قانونی منتقل شد و ضارب که از محل گریخته بود، تحت تعقیب قرار گرفت.

تحقیقات پلیس برای یافتن متهم آغاز شد. پس از ۱۸ ماه تعقیب و بررسی سرنخ‌ها، ماموران موفق شدند پیمان، مردی حدوداا۳۰ ساله را بازداشت کنند. او در بازجویی‌ها به قتل اعتراف کرد، اما مدعی شد که قصد کشتن دوستش را نداشته و همه چیز یک شوخی بوده که به فاجعه ختم شده‌است.

با صدور کیفرخواست، پرونده به شعبه ۱۱ دادگاه کیفری استان تهران ارسال شد. در جلسه رسیدگی، ابتدا اولیای‌دم مقتول درخواست قصاص کردند. سپس متهم در جایگاه ایستاد و گفت: چند روز قبل از حادثه، کاری برای مقتول و دوستش انجام داده‌بودم، اما پولم را ندادند. روز حادثه آمدند که تسویه‌حساب کنیم. من پایین در مکانیکی بودم و آنها طبقه بالا. تازه یک اسلحه خریده‌بودم که فروشنده گفت چهار تیر دارد. من هم تیر‌ها را درآورده بودم. وقتی رفتم بالا، خواستم شوخی کنم. چون مشروب خورده بودم، خیلی در حال خودم نبودم. اسلحه را سمت حامد گرفتم و ماشه را چکاندم. تصورم این بود که سلاح خالی است، اما تیر شلیک شد و به حامد برخورد کرد. بلافاصله با اورژانس و پلیس تماس گرفتم، اماوقتی‌فهمیدم فوت کرده از ترس فرار کردم. قسم می‌خورم قصد قتل نداشتم.

پس از شنیدن  دفاعیات متهم و وکیل مدافع، قضات وارد شور شدند. با رأی اکثریت، متهم به قصاص محکوم شد. با این حال، یکی از قضات پرونده رای به شبه‌عمد داد و اعلام کرد که متهم در حالت مستی و بدون قصد قبلی مرتکب قتل شده‌است.

متهم به رأی صادره اعتراض کرد و پرونده به یکی از شعبه‌های دیوان عالی کشور رفت. قضات دیوان با بررسی دقیق اظهارات متهم و شرایط وقوع حادثه، رأی صادره را نقض کردند. آنها اعلام کردند که ادعای شوخی و عدم‌آگاهی از وجود گلوله در اسلحه، می‌تواند مصداق شبه‌عمد باشد.

پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض فرستاده شد. در جلسه دوم دادگاه، اولیای‌دم بار دیگر خواهان قصاص شدند. متهم نیز در دفاعیات خود گفت: من همچنان اتهام قتل عمد را قبول ندارم. قصد کشتن نداشتم. حتی خودم با اورژانس و پلیس تماس گرفتم. من از اتفاقی که رخ داد، پشیمان هستم.

با پایان جلسه دوم دادگاه، قضات برای تصمیم‌گیری وارد شور شدند و باز هم متهم را به قصاص محکوم کردند.

این حکم یکبار دیگر در دیوان عالی کشور نقض شد و متهم برای بار سوم پای میز محاکمه رفت. او باز هم اتهام قتل عمدی را رد کرد و گفت: من یک اسلحه خریده‌بودم دو فشنگ داخل آن را خالی کرده‌بودم و فکر نمی‌کردم باز هم فشنگ داشته‌باشد. برای همین هم شوخی شوخی شلیک کردم. من قصد قتل نداشتم و مشکلی هم با مقتول نداشتم. همه چیز شوخی بود.

با پایان جلسه دادگاه برای بار سوم قضات وارد شور شدند .